De waarheid van de blinden over de olifant

 

De parabel van de olifant en de blinden is een bekend soefi-verhaal uit de twaalfde eeuw.

 

‘Voorbij de stad Ghor in Hindostan was een dorp, wiens inwoners allemaal blind waren. Op een dag zou de koning met zijn hofhouding en leger naar de stad komen en daar zijn kampement opzetten. De koning bezat een olifant, die hij gebruikte om de mensen te imponeren en zo gezag af te dwingen.

 

De mensen uit het dorp hadden besloten om enkele vertegenwoordigers naar de stad Ghor te sturen om hen daarna over de olifant te vertellen. De volgende dag vertrokken de blinden bijtijds naar de stad zodat ze op tijd zouden zijn om de olifant te ontdekken. Om gedrang te voorkomen mocht iedere blinde om de beurt de olifant betasten. En zo betaste iedere blinde een deel van de olifant.

 

‘Toen ze ’s avonds bij het kampvuur zaten vertelden ze hun dorpsgenoten over wat ze “gezien” hadden.

De man die het oor had aangeraakt vertelde: “Het is een groot, ruw ding, zo groot als een tapijt.” Degene die de slurf had aangeraakt zei: “Ik weet wat het is. Het is een rechte en holle pijp, vreselijk en vernietigend.” Degene die een poot had onderzocht zei: “Het is krachtig en stevig, zoals een pilaar.”

 

Ieder van hen had op de tast een gedeelte van het lichaam van de olifant onderzocht. Maar geen van hen had daardoor een juist beeld van het geheel gekregen. In plaats daarvan vormden ze allemaal hun eigen beeld van de olifant, maar die voorstellingen waren niet compleet.’

 

Moraal van het verhaal: Onze opvatting over de werkelijkheid is beperkt, combineren van meerdere “waarheden” kan wellicht tot een completer inzicht leiden.

PPL n. Arend Landman

 

‘Net zo als het voor ieder van de blinden onmogelijk was om zo iets groots als een olifant in één keer waar te nemen, zo is het ook voor vrijwel ondoenlijk om de dynamiek binnen het universum in één keer te overzien en inzicht te verkrijgen in het geheel.

Alle verschillende beschrijvingen die we aantreffen bij de diverse wijsheidstradities zijn in feite allemaal stukjes van dat geheel. Met andere woorden:  iedere kerk of spirituele traditie beschrijft het inzicht in het grote geheel vanuit een ander perspectief.

Evenals de blinden hebben wij ook meer kans om inzicht in de achterliggende wetmatigheden van het universum als geheel te krijgen, wanneer we de waarnemingen vanuit deze verschillende perspectieven naast elkaar leggen.’

PPL n. Marja de Vries

 

Over de olifant

De olifant als totemdier: sterk, imponerend, sociaal en intelligent dier met een goed geheugen.

Olifant symboliseert ook spiritueel weten en stabiliteit.

 

De waarheid bestaat niet

Waarheden zijn relatief. Wat we zien of ervaren, is afhankelijk van ons perspectief. Iedere waarheid heeft vanuit zijn eigen perspectief zijn waarde, maar is slechts waar binnen een bepaalde context.

Deze context wordt bepaalt door onze overtuigingen en onze staat van bewustzijn.

 

Kortom, in onze “tijd-ruimte” wereld, bestaat de waarheid niet, we leven immers in een illusie (zie: Plato's "Allegorie van de grot").

Overigens, als je met je hoofd tegen een muur loopt, sta je gelijk weer met beide benen op de grond.

 

---

druk-, schrijf-, typ- en stijlfouten voorbehouden

---

Minder geschikte woorden:
Credo in unum Deum, Patrem omnipotentem,
factorem caeli et terrae, visibilium omnium et invisibilium.
Vertaling:
Ik geloof in één God, de almachtige Vader,
Schepper van hemel en aarde, van al wat zichtbaar en onzichtbaar is.

De "Almachtige" is m.i. meer "voorwaardenscheppend", niet zelfbouwend. Er zit m.i. ook te veel macht in.

---